هنوز قهوههای کافهنادری خوبند،هنوز بدیعزاده خوب میخواند،هنوز سعدی خوب مینویسد و هنوز دلتنگ تو بودن خوب است.خوب است که هیچکس اینجا نمیپرسد: «چرا دوتا قهوه؟»،خوب است که هیچکس اینجا نمیفهمـد چرا

پیش تو هرقدر از دلتنگیام گفتم ؛نشد
درد دل کردم ولی از دردهایم، کم نشد

رفتی و در خود شکستم، نیستم غمگین که سرو
بعد طوفان بر زمین افتاد؛ اما خم نشد

خواب دیدم در جهنم باز دنبال توام
بر غم عشق تو حتی مرگ هم ،مرهم نشد

هیچکس جای تو را در خاطراتم پر نکرد
بردی از یادم ولی، یادت فراموشم نشد

جز وصالت آرزوهای زیادی داشتم
مثل صدها آرزوی دیگرم، این هم نشد

*مجید ترکابادی